Precies een jaar geleden zat ik met hem aan tafel.
Toen had hij het over zijn reis naar New York en zijn avonturen in Little Italy. Mijn kinderen keken en luisterden ademloos naar zijn stem. Voor hun onverstaanbaar maar een lust voor het oog en oor.
Hij had het over de snelle liften daar in Amerika en over gangsters die na een paar liedjes met natte ogen hun rekeningen betaalde. Dit is het Zuid Italie waar ik van hou. Gewoon lekker aan tafel bij tante Victoria. De open haard aan, buiten de krekels en binnen zingen terwijl de tv aanstaat als schemerlamp.
Mijn zussen en moeder zijn net terug. ik was er ook even…dankzij youtube…
Mijn reis vorig jaar was ook een droom
klik verder voor de foto’s
ome jantje
Opa en Oma
Tante Victoria en nicht Anna-Maria
Mijn vader Antonio Giannattasio
Arthur verdwijnt bijna achter het paasbrood
Achter in het karretje van ome Jantje
1. Hij kan schitterend zingen, al gebruikt hij wel een cover van Elvis. http://www.youtube.com/watch?v=J_pHQekIZxU&feature=related
2. Hij laat je niet uitpraten waardoor ik nu nog niet weet of jij Italiaans verstaat.
3. Waarom hebben ze in Zuid-Italie een open haard?
1. Nooit geweten dat “Now or never” dus “O sole mio” was…dank voor dit inzicht Mack!
Wist je trouwens dat “Op een klein stationnetje” ook een cover is van “Op een grote paddestoel?”
2. Ik was er niet..dat was de stem van zus Diana en de hoest van mama Rietje.
3. Je zult het niet geloven maar in Zuid italie heeft iedereen het stervenskoud. De kachel staat vaak uit. ons benne zuunig…De open haard zorgt in dit huis voor verwarming van douchewater…niet te geloven.
Ja, van het stationnetje en de paddestoel wist ik want als ik dat ga zingen haal ik die teksten altijd door elkaar.
Dat van Diana had ik even niet door, maar de wasmachine staat hier aan waardoor ik het niet goed hoorde.
che belle fotografie