Mooi om zoiets bijzonders van dichtbij mee te maken. Gisteren ging ik mee met de #Trouwloft -karavaan van blogheld Frank Meeuwsen  en klassieke English Rose Helie Schmetz.

Was lang geleden dat blonde god en ik zoveel tijd met elkaar hadden. We struinden door de Botanische tuinen, langs riviertjes in Bunnik en dansten op liedjes die ik nooit had gehoord.

Vroeg in de ochtend  de instagrams van @rust @johanvoets @marjolijn @10inc en mijzelf op een rij gezet… De trouwloft was  echt, creatief en liefdevol. Net als @Helie en @frankmeeuwsen…

Mooi.

Instagram maakt een oude liefde in me los. Ik vul de dagen met Ooh's en Aaaah's over de beelden van anderen. Net als toen thuis. Toen ik mijn dagen vulde met bibliotheekboeken over Eilers, Breitner en het slepen en doorspitten van oude jaargangen van fotografiemagazines.

Ooit stapte ik elke zaterdag stapte op de pont naar de overkant van de grote stad. Naar fotomekka Fotogram. Omringd door rare snuiters. Aan de slag met de badjes op de juiste temperatuur en magische filters. De tijd toen de weken nog niet voorbij vlogen… Nu is het vaak klik en klaar. Foto's verdwijnen per duizenden in mijn pc …om nooit meer het daglicht te zien.

Ik denk bij elke klik… vastleggen voor later. Zodat zoons weten hoe het toen voelde. Hoe het toen was. Hoe mooi we het toen hadden. Maar als ik eerlijk ben. Wil ik ze al die duizenden beelden aandoen? Ik heb liever dat ze dan leven in het heden en vooruit kijken naar kansen die het leven mooier maken.

Maar toch… ze mogen ook leren van mijn fouten. Dat schiet ook op.

De laatste twee jaar  het laatste jaar ben ik iets burgelijker qua levensritme.  Minder zeven dagen en zes avonden vol onderweg of nachtbraken.  Saai…en dodelijk voor de creativiteit. Ooit ging het me beter af. Ik zorgde voor creativiteit door gewoon van de nacht een dag te maken. De mooiste verzinsels en plannen ontstaan bij mij zo rond een uur of vier.  Dat hou je makkelijk vol zonder gezin en bedrijf.

Daarom was ik Huub Koch van zichtbare zaken ontzettend dankbaar voor de volgende regels.  Mijn favoriet is regel negen. luister naar nieuwe muziek…iemand een suggestie?

Ben aan de slag met het 'eigen' maken van mijn vierkante meters in huis. Het duurde even. Maar het is me bijna gelukt!  Jongste vertrok dankzij lichte duw van mijn kant naar een andere kamer. De schrijfhut kom er aan! En is zo nodig. Ik ren mijn rondjes tussen 020 , 030 en thuis. Vaak voel ik me een nomade zonder kameel. Heb altijd al het concentratievermogen van een vlieg…Hoop zo dat de beklemming van muren gaat helpen.  Wel zonde van het mooie fotobehang ( sorry Ingeborg) .  De hut moet nieuw, kleurig en raar. Scheuren en pulken dus.

Een krap kwartiertje gaf ik mijzelf vandaag  in de behangzaak om iets uit te kiezen. Dom idee. Tja… wat zal ik zeggen? Het is in ieder geval nieuw en raar. Volgens de verkoper heeft de presentator van mijn favoriete programma dezelfde smaak.  Dat is mooi, hij heeft smaak. Zijn motto; ideexc3xabn zijn het voorrecht van de middelmatigen.  Geen speld tussen te krijgen

 Over vijf dagen het resultaat hier. Help je me Ingeborg?  Ik beloof dat het minimaal vierendertig jaar blijft zitten.

Erewoord.

Op het randje won je nog van Liz Taylor en Willem Duys.  Makkie zelfs. Maar ook leeuwen worden moe op het einde. Het is goed. Het was tijd.

Ben trots op je. Niemand zo scherp van humor en geest. We begrepen elkaar.

Ook zonder woorden. Mis je nu al zo.

.

Flink gesjouw met oma. Vel over been. Elke week raakt ze meer van zichzelf kwijt.  Het vreet aan haar…maar ook aan mij. De machteloosheid van ver weg en weinig tijd. Wist uiteindelijk wel dat het woord verpleeghuis meer zou worden dan een rij letters.

Vrijdagavond vijf over tien.

Langzaam vulde mijn hart zich met een lang vergeten gevoel. De open haard smeulde, kinderen net op bed en tas oudste klaar voor het grijpen mxc3xa9t de juiste kleur voetbalsokken.Plots was het gevoel terug. Ik was de smaak van rust allang vergeten. Voor het eerst sinds 'de grote verhuizing van 2006' voelde ik me thuis.Het huis was mijn huis. Langzaam durfde ik eindelijk te geloven dat dit niet tijdelijk is. Dat het huis in de weekenden van ons is en niet van klussers, prutsers en uitvreters. Het huis is geen vijand meer die saboteert en tijd en energie vreet.

Valt me wel tegen dat het zo lang duurde. Waarom? Hierbij mijn tien gouden tips voor mensen die binnenkort een verbouwing of verhuizing voelen aankomen.

1  Verhuis niet.
2  Verbouw niet.
3  Als je toch 1 en 2 van plan bent… verhuis dan pas nxc3xa1 de verbouwing.
4  Plan je vakantie tijdens de verbouwing of emigreer.
5  Hecht niet teveel waarde aan je tuin vxc3xb3xc3xb3r de verbouwing
6  Gooi na de verhuizing de helft van de verhuisdozen rechtstreeks in de vuilcontainer.
7  Pak de rest van de verhuisdozen uit en gooi de helft alsnog weg.
8  Plan halverweg  een paasbrunch in een half huis, alleen al voor het gevoel.
9  Kijk goed na of je verzekering lekkage dekt… niet elke loodgieter is te vertrouwen.
10 Een huis heeft de drie b's nodig… bank, bad, bed. Pas als dat af is  aan de rest beginnen.

Lees verder →